De vuurzeevlieg en andere dierenverhalen
Toon Tellegen
Beschikbaarheid | Uitgave | Plaats in de bib |
---|---|---|
Niet beschikbaar |
Querido, 2011 |
VERDIEPING 3 : DUIZENDZINNEN : POEZIE : TELL |
31/05/2012
Als auteur van spitsvondige dierenfabels is Toon Tellegen een witte raaf in de Nederlandse literatuur. Op zijn eentje houdt deze Nederlandse schrijver en dichter met zijn mijmerende, filosofische fabels over eekhoorns, krekels, mieren en andere bosbewoners dit genre levendig. Het leverde hem voor zijn kinderboeken een rist Gouden en Zilveren Griffels op. Maar de laatste jaren heeft de schrijver ook enkele dierenromans voor volwassenen geschreven. Met Het geluk van de sprinkhaan verscheen ondertussen een vierde aflevering in deze reeks. Het is opnieuw een verhalenbundel die zowel jonge als oudere lezers zal bekoren met rake miniatuurtjes over herkenbare gevoelens.
In het bejubelde 'De genezing van de krekel' was het nog een depressieve krekel die de spilfiguur was. Deze keer is het de beurt aan een sprinkhaan om de show te stelen. In een vijftigtal uiterst lichtvoetige verhaaltjes wordt het fenomeen 'geluk' ontrafeld. De sprinkhaan baat aan de rand van het bos een goeddraaiend winkeltje uit. Hij verkoopt er alles behalve 'de zon, de maan en de sterren'. Elke dag komen er dieren langs die de sprinkhaan welwillend op hun wenken bedient. Als prototype van een kleine middenstander wil hij niets liever dan dat zijn klanten tevreden naar huis gaan. Met het verstrijken van de dagen en seizoenen ontdekt de brave sprinkhaan echter dat de eisen steeds groteskere vormen aannemen. Een slak kan hij ternauwernood meer tijd bezorgen en een eendagsvlieg kan hij voldoen met een extra levensdag. 'Je bent een winkelier of je bent het niet', merkt hij schamper op. 'De dood' of 'pijn' heeft hij echter niet in voorraad. Hij piekert zich suf over zijn falende dienstverlening en sluit zijn winkel een dag om er op uit te trekken, of speelt zelf voor klant in zijn lege winkel.
In een uitgepuurde, sobere stijl schetst Toon Tellegen de evolutie die de sprinkhaan doormaakt. Zijn overtuiging dat er geen onoverkomelijke vragen zijn, taant gaandeweg. Iedereen gelukkig maken blijkt een onmogelijke opdracht te zijn. Uiteindelijk zijn het de dieren die zelf verantwoordelijk zijn voor de vervulling van hun 'mensenwensen'. Met dat besef kan de brave sprinkhaan met gerust gemoed zijn winkeltje draaiende houden. En ondertussen heb je opnieuw een ontroerende en poëtische dierenroman gelezen. [Laurent Meese]
J.H. Corts
Nieuwe 'dierenroman' van de Nederlandse schrijver (1941). In zijn winkel heeft de sprinkhaan voor elk dier wat wils. De voorraad schijnt onuitputtelijk en zeer gevarieerd. Voor de rups zijn er sokken in alle mogelijk kleuren en dessins, waarvan er uiteindelijk maar een gekozen wordt met uitdrukkelijk recht van retour. Voor de tor is het wanhoop zonder schijntje berusting. De sprinkhaan verkoopt zelfs zijn hele winkel met inboedel en al, als de klant daarom vraagt. Gelukkig lukt het die klant niet alles op zijn rug mee te sjouwen, zodat de winkel voor de sprinkhaan behouden blijft. Alle dieren verlaten tevreden het winkelpand - al is dat niet altijd van lange duur, zoals bij de olifant. De korte hoofdstukjes registreren het tweegesprek tussen de sprinkhaan en het andere dier en tonen de sprinkhaan als een zakenman met een onuitputtelijke voorraad die niet graag ‘nee’ verkoopt, tenzij de klant juist daar om vraagt. Op zich zijn deze hoofdstukjes juweeltjes, maar het geheel krijgt iets van: overdaad schaadt. Het verhaal komt best tot zijn recht als het in kleine porties genoten wordt. Normale druk.
Laat hieronder weten op welk e-mailadres je een bericht wil krijgen als dit item beschikbaar is. Dit is geen reservering. Je krijgt geen voorrang om dit item te lenen.
Je gaat akkoord dat we je een mail sturen om je aanvraag te bevestigen en je te verwittigen wanneer jouw artikel binnen is. Deze mails zijn eenmalig. Je kan je toestemming op elk moment intrekken via de link in de bevestigingsmail.