Gu Xingqing was een van de weinige Chinese tolken die tijdens de Eerste Wereldoorlog in Europa belandden om de communicatie te regelen tussen de Franse en Britse officieren en de vele Chinese "arbeiders" die werden ingezet als soldaten. Dit dagboek verscheen oorspronkelijk in 1937 en was een poging om zijn landgenoten een hart onder de riem te steken.
Geschiedenis van de Indiërs en Chinezen in geallieerde dienst tijdens de Eerste Wereldoorlog, aan de hand van hun eigen ervaringen, met aandacht voor de cultuurschok in contacten met het Vlaamse publiek.