Spijkerzwijgen
Simon van der Geest
Simon van der Geest (Auteur), Elly Hees (Illustrator)
2 exemplaren
Beschikbaarheid | Uitgave | Plaats in de bib |
---|---|---|
Aanwezig |
Em. Querido's Kinderboeken Uitgeverij, 2016 |
VERDIEPING 2 : BABILLE : MAKKELIJK LEZEN : GEEL : VAND |
Aanwezig |
Em. Querido's Kinderboeken Uitgeverij, 2016 |
VERDIEPING 2 : BABILLE : DOEN : VERHALEN : VAND |
1 exemplaar
Beschikbaarheid | Uitgave | Plaats in de bib |
---|---|---|
Aanwezig |
Em. Querido's Kinderboeken Uitgeverij, 2016 |
JEUGD : VERHALEN GEEL (7-8 J.) : VAND |
Ton Jansen
Ramon houdt van voetballen, maar zijn elftal staat troosteloos onderaan en dat gegeven frustreert hem. Ramon wil per se winnen als zijn vader komt kijken. Hij hoort van zijn inwonende oma dat het mogelijk is om zombies op te roepen, al waarschuwt oma hem meerdere keren. Ramon offert zijn voetbalschoenen en prompt versterken twee zombies zijn elftal. Een keuze met verstrekkende gevolgen voor alles en iedereen. Deze uitgave maakt deel uit van de nieuwe serie ‘Tijgerlezen’*, bedoeld voor 5- tot 9-jarigen. Uitgangspunt is dat lezen gelukkig maakt als kinderen zelf hun boeken kiezen en humor en spanning rijkelijk aanwezig zijn. De met twee Gouden Griffels bekroonde auteur schreef een aansprekend, herkenbaar en vooral humoristisch verhaal in korte en overzichtelijke zinnen. Groot, duidelijk lettertype en een overzichtelijke lay-out met veel witruimte. De illustraties in kleur, quasi slordig omlijnde aquarellen waarbij de inkt buiten de lijnen gaat, passen prima bij het hilarische verhaal met een serieuze ondertoon. Leuk verhaal voor alle al dan niet voetballende tijgers of tijgerinnen vanaf ca. 7,5 jaar.
Jan Vancoillie
ru/eb/11 f
Met de reeks 'Tijgerlezen' wil uitgeverij Querido zich duidelijk positioneren op de markt van boeken voor beginnende lezers. Ze vertrekken van het standpunt dat kinderen het gelukkigst leren lezen als ze zélf naar een boek grijpen. Daarom staan in de 'Tijgerlezen'-boeken spanning en humor centraal (de grote verleiders om te lezen) en zijn ze ruim geïllustreerd in kleur. Bovendien is het taalgebruik expressief, zodat ze zowel geschikt zijn om voor te lezen als om zelf te lezen. Heel bewust kiest de uitgever er ook voor om geen leesniveau aan te geven. Kinderen moeten zelf mogen uitmaken of ze een boek aankunnen.
'Wie is er bang voor de voetbalzombies?' bevat niet enkel humor en spanning, maar ook een aantrekkelijke mix van fantasie en realiteit rond twee onderwerpen die veel jonge lezers (vooral jongens?) aanspreken: voetbal en zombies. Simon van der Geest liet zich overigens inspireren door zijn achterneefje.
Het verhaal heeft weinig meer om het lijf dan een voetbaltruitje en wat zombieschilfers. Hoofdspelers is Ramon, die dol is op voetbal en steeds bozer wordt als zijn team de verliezen opstapelt. Waarom doen zijn teamgenoten trouwens nooit wat hij wil? Uit schaamte liegt hij zelfs tegen zijn vader, die schipper is. Als zijn oma (of nanie) hem vertelt over de zombie die ze ooit opriep toen ze nog in Afrika woonde, wil hij ook zo’n superwezen om hem en zijn team te helpen winnen. Hij krijgt er niet een maar twee: Tom en Pukkelmans. Tijdens een memorabele wedstrijd lijken ze voor de overwinning te zullen zorgen, al loopt het toch nog bijna fout.
Ook al is het verhaal op zichzelf mager en blijft de humor iets te vaak steken in modder en scheten, toch slaagt Van der Geest erin alles op een hoger niveau te tillen door de manier waarop hij zijn hoofdpersonage typeert en door zijn scherpe en sprankelende stijl. Zelfs met heel eenvoudige woorden en zinnen, gericht op kinderen die leren lezen, slaagt Van der Geest erin de gedachten van Ramon geloofwaardig weer te geven. Je voelt mee met zijn frustratie en gaat mee in zijn fantasieën. Alleen de beschrijving van de finale wedstrijd gaat wat over de schreef.
Van der Geest dribbelt met de taal dat het een plezier is. Vooral wanneer de zombies uitspraken wel heel letterlijk opvatten, is het taalspel echt grappig. Zo geeft Pukkelmans zichzelf heel letterlijk een schop onder zijn kont. Als de tegenspelers brullen: “Kom maar op. We lusten jullie rauw.” likken de twee zombies hun lippen af en verzuchten ze: “Wij ook.” En je kunt al raden wat er gebeurt als er geroepen wordt: “Laat ze een poepie ruiken.”
Het verhaal krijgt een staartje dat aanzet tot nadenken. Nanie herhaalt haar woorden uit het begin: “Zombies komen uit jezelf, maar als ze los zijn, gaat het altijd mis.” De lezer kan zelf invullen wat dit allemaal zou kunnen zeggen.
Laat hieronder weten op welk e-mailadres je een bericht wil krijgen als dit item beschikbaar is. Dit is geen reservering. Je krijgt geen voorrang om dit item te lenen.
Je gaat akkoord dat we je een mail sturen om je aanvraag te bevestigen en je te verwittigen wanneer jouw artikel binnen is. Deze mails zijn eenmalig. Je kan je toestemming op elk moment intrekken via de link in de bevestigingsmail.