Ik geef je mijn hart
Pimm Van Hest
1 exemplaar
Beschikbaarheid | Uitgave | Plaats in de bib |
---|---|---|
Aanwezig |
Clavis, 2013 |
Kleuter : gevoelens - gedrag ![]()
Dood |
1 exemplaar
Beschikbaarheid | Uitgave | Plaats in de bib |
---|---|---|
Magazijn |
Clavis, 2013 |
MAGAZIJN : SCHOOLCOLLECTIE : ENKEL NA MAGAZIJNRESERVATIE : ![]()
Dood |
15/09/2013
Sjuleke is de kleine Jack Russell van Roman en zijn ouders. Hij is een echte speurhond, want hij vindt Roman meteen wanneer die zich verstopt heeft omdat hij geen zin heeft om naar bed te gaan. Ook Sjuleke gaat naar zijn mandje die nacht, maar de volgende ochtend staat hij niet kwispelend onderaan de trap te wachten. Wanneer Roman hem vindt, ligt Sjuleke onbeweeglijk en koud in zijn mandje. De hond is die nacht gestorven en Roman weet niet wat te beginnen zonder zijn trouwe viervoeter. Hij snapt er niks van en is erg in de war. Mama en papa vertellen Roman over de dood en op een aangrijpbare manier nemen ze samen afscheid van hun lievelingshond.
Sjuleke is een pakkend verhaal waarin vriendschap, verdriet en afscheid nemen centraal staan. Het boek nodigt kinderen uit om over de dood van hun huisdier te praten. Analoog met de vragen die Roman aan zijn ouders stelt, kunnen kinderen ook hun eigen verdriet toegankelijk maken en het verlies van hun huisdier een plaats geven.
De warme aquarellen van Nynke Talsma nemen complete pagina’s in. De zachte kleuren maken de sfeer van het boek niet te triest. Verrassend zijn de vaak ongebruikelijke perspectieven in de prenten. Zo ziet de lezer bijvoorbeeld een illustratie vanuit de spleetjes in Romans zelfgemaakte schuilplaats. In de scène waarin het gezin voor de laatste keer hun hond aait, zien we zo ook enkel Sjuleke liggen; van Roman en zijn ouders kunnen we alleen de voeten en een stuk van hun bovenlichaam zien. Hun hoofden ontbreken en de aandacht gaat volledig naar het overleden hondje in de mand.
Een mooi detail is ook dat het lettertype waarin Sjulekes naam afgedrukt wordt, steeds weer afwijkt van de andere woorden. Hierdoor komt de speciale band die de familie van Roman met Sjuleke heeft duidelijk naar voren.
Een pakkend verhaal dat door de passende tekst en de mooie illustraties onvermijdelijk een indruk achterlaten bij kinderen vanaf vier jaar.
[Carlien Vermeiren]
Veerle Willaert
Roman en zijn hond Sjuleke zijn de beste vrienden. Als Roman zich ’s avonds verstopt en mama hem niet kan vinden, schakelt ze Sjuleke in, die als een echte speurhond Romans verstopplaats ontdekt. De volgende ochtend staat Sjuleke niet zoals altijd onder aan de trap op Roman te wachten. Roman vindt Sjuleke in zijn mand; Sjuleke voelt koud aan en beweegt niet meer. Mama vertelt Roman dat Sjuleke die nacht is gestorven. Roman is heel verdrietig en huilt veel. Mama en papa vertellen Roman over wat ‘dood’ betekent en waar Sjuleke nu is. Dan nemen Roman, mama en papa op een mooie manier afscheid van Sjuleke. Mooi, gevoelig prentenboek over de dood van een huisdier, het verdriet, gemis en afscheid nemen. De warme, zachte illustraties die telkens over twee pagina’s gespreid zijn, hebben vaak een verrassend perspectief. Geschikt voor wat oudere kleuters en leent zich uitstekend om voor te lezen. Het prentenboek kan ook een mooie manier zijn om met jonge kinderen te praten over de dood van hun huisdier. Vanaf ca. 5 jaar.
Tinne Geuens
ua/an/22 j
Het is tijd om gaan te slapen, maar Roman heeft hier geen zin in. Hij verstopt zich. Mama kan Roman niet vinden en gaat Sjuleke halen. Sjuleke is een goede speurhond, hij vindt Roman meteen. Maar wanneer Roman de volgende ochtend wakker wordt, staat Sjuleke niet onder aan de trap te wachten. Sjuleke ligt erg stil in zijn mand, hij is dood. Mama legt aan Roman uit dat Sjuleke nu nooit meer wakker zal worden. Roman is erg triest. De gedachte dat Sjuleke nu weer bij zijn mama en papa is, fleurt hem een beetje op, maar hij blijft verdrietig. Het boek eindigt met de begrafenis van Sjuleke, op een mooi plekje in de tuin.
De dood van een geliefd huisdier is voor veel kleuters een grote schok. Het kind heeft heel wat vragen; het is aan de volwassenen om daar op een meelevende en begrijpbare manier antwoorden op te geven. Dit gebeurt mooi in dit verhaal en je merkt dat ook de ouders best wel verdrietig zijn. De aanloop van het verhaal is misschien wat lang en uitgesponnen, al zijn er wel hints aanwezig naar wat er komen gaat (Sjuleke laat het hondenbrokje liggen; hij sjokt naar zijn mandje). Anderzijds is een rustige manier van vertellen wel aangewezen bij dit onderwerp. De tekeningen zijn eenvoudig, met af en toe een verrassend perspectief, maar net als de tekst wel heel expliciet in het weergeven van gevoelens.
Voor een kleuter die de dood van een huisdier moet verwerken, kan dit prentenboek een hulpmiddel zijn.
Laat hieronder weten op welk e-mailadres je een bericht wil krijgen als dit item beschikbaar is. Dit is geen reservering. Je krijgt geen voorrang om dit item te lenen.
Je gaat akkoord dat we je een mail sturen om je aanvraag te bevestigen en je te verwittigen wanneer jouw artikel binnen is. Deze mails zijn eenmalig. Je kan je toestemming op elk moment intrekken via de link in de bevestigingsmail.