Min of meer per ongeluk
Tine Mortier
2 exemplaren
Beschikbaarheid | Uitgave | Plaats in de bib |
---|---|---|
Aanwezig |
De Eenhoorn, 2010 |
VERDIEPING 0 : THEMACOLLECTIE ENKEL VOOR ONDERWIJS EN DIENST ![]()
Dood |
Aanwezig |
De Eenhoorn, 2010 |
THEMACOLLECTIE ENKEL VOOR ONDERWIJS EN DIENST ![]()
Grootouders |
2 exemplaren
Beschikbaarheid | Uitgave | Plaats in de bib |
---|---|---|
2 items magazijn |
De Eenhoorn, 2010 |
MAGAZIJN : SCHOOLCOLLECTIE : ENKEL NA MAGAZIJNRESERVATIE : MORT |
00/00/0000
Kaatje Vermeires entree in het jeugdliteraire landschap in 2007 was op z'n minst opmerkelijk te noemen. De donkere, mysterieus aandoende illustraties van De vrouw en het jongetje (met Geert De Kockere) lieten meteen vermoeden dat hier een illustratrice met durf, inlevingsvermogen en visie aan het werk was. De ingenieuze composities, rijkdom aan grafische technieken en het opvallend doordacht kleurenpalet werden terecht beloond met een Boekenwelp 2008. De kleurrijkere prenten in Mannetje en Vrouwtje krijgen een kind (bij een tekst van Brigitte Minne) blijven boeiend door de afwisseling van invalshoeken en harmonieuze vormgeving. Zoveel vakkennis, experimenteren met diverse materialen én eigenzinnigheid trokken ook op het internationale schouwtoneel de aandacht. Op de International Children's Book Fair, de grootste jeugdboekenbeurs ter wereld in de Noord-Italiaanse stad Bologna, werd Mare en de dingen, een samenwerking met Tine Mortier, als een coup de coeur oftewel 'de ontdekking van de beurs' geloofd. En dat hoeft, gezien Vermeires uitzonderlijke talent in combinatie met de haast poëtische tekst van Tine Mortier, absoluut niet te verwonderen.
De expansie aan zachte kleuren op de voorflap, die Mare te midden van de kersenbloesems portretteert, levert een gestaag uitdijende prent op, die dankzij de geslaagde compositie nergens overladen overkomt. De opvallend gedetailleerde illustratie fungeert als goedgekozen eyecatcher en straalt een natuurlijke souplesse en vitaliteit uit. Vermeires resolute keuze voor kleurrijke prenten valt op, al maakt ze hier ook een aantal sobere prenten die herinneren aan De vrouw en het jongetje, en die mee de authenticiteit van haar werk uitmaken.
Mares verhaal begint bij haar geboorte, in een rieten stoel onder diezelfde kersenboom. Tine Mortier besteedt ruimschoots aandacht aan Mares opgroeien en haar eerste woordje ('koek'), maar stelt toch vooral de unieke band tussen grootmoeder en kleindochter centraal, die immers eenzelfde ongeduld en gulzigheid delen. Op ongedwongen, haast poëtische wijze raakt de auteur treffend de kern van een buitengewone sterke relatie over de generaties heen, zonder tot melige passages te vervallen. Samen vertellen grootmoeder en kleinkind verhalen en snoepen ze 'tot ze van suiker en kruimel aan elkaar kleefden'. De illustraties belichten de robuuste personages vanuit verschillende perspectieven en voorzien hen van een krachtige, beeldende expressie. Bovendien speelt Vermeire met motieven uit de tekst, zoals de koekjes, en voegt ze zelf betekenisvolle details toe aan het visuele verhaal, zoals de kersen of de watervlugge eekhoorn als levendig symbool van de vitaliteit die Mare en haar grootmoeder uitstralen. De onverwachte val en moeizame revalidatie van de grootmoeder vormen een betekenisvolle kentering in het verhaal die vooral visueel uiterst secuur en geraffineerd verbeeld wordt. De donkere tinten, herfsttooi van de natuur en breekbare personages roepen feilloos reminiscenties op aan De vrouw en het jongetje. Grootmoeder blijkt zoveel vergeten, hoe ze moet eten en rennen en vertellen, en ook met de woorden vlot het niet meer zo. Vermoedelijk werd Mares oma getroffen door een hersenbloeding, maar dat wordt nergens met zoveel woorden gezegd. Mortiers suggestieve tekst laat terecht veel ruimte voor eigen invulling en verbeelding. Mares onbegrip voor de plots statische volwassene en de breekbare toenadering tot grootmoeder krijgen zowel tekstueel als visueel sterk gestalte. In tegenstelling tot de goedbedoelende volwassenen, die grootmoeder nooit echt begrijpen, leest Mare haar lichaamstaal en voelt ze haar oma's behoeften feilloos aan. Het onverwachte overlijden van grootva, die een wat schimmige figuur op de achtergrond bleef, krijgt ook zo gestalte, in donkere kleuren, omringd door scherven van een gevallen theekopje, door een geschrokken, ietwat terughoudende eekhoorn geobserveerd. Op een zee van tranen dobberen Mare en grootmoe weg; een uitgepuurde prent die tristesse voelbaar maakt, maar ook efficiënt verbeeldt hoe Mare haar grootmoeder troost biedt. Een weinig begripvolle verpleegster verbiedt het tweetal om grootva een laatste groet te brengen. Niet toevallig wordt de afstandelijkheid van het medisch personeel verbeeld door hun gezichtsloos in steriele witte kleding te tooien, wat hun onderlinge inwisselbaarheid vergroot. Een laatste gevoelige prent toont Mare en grootmoeder aan grootva's doodsbed, wat zowel verstilling voelbaar maakt, alsook een hoopvolle wenk naar de toekomst biedt. Opnieuw heeft Kaatje Vermeire zichzelf overtroffen en bewijst ze in haar gekende stijl dat ze steeds evolueert en openstaat voor nieuwe indrukken en impulsen. Als zoveel vakmanschap dan ook nog een auteur treft die wel degelijk iets te vertellen heeft, resulteert dit in een gelaagd prentenboek van een opmerkelijke schoonheid en diepgang. [Jürgen Peeters]
Eva Kramer
Mare is een levenslustige, ongeduldige en gretige dondersteen. Grootmoeder is haar beste vriendin. Samen rennen ze door de tuin, eten alle koekjes op en schreeuwen tegen de vogels. Wanneer oma ziek wordt en haar spraakvermogen verliest, vindt Mare een eigen manier om met oma te communiceren. Groot formaat prentenboek dat zowel tekstueel als visueel een pareltje is. De tekst is bondig en poëtisch, gedrukt in letter met schreef, en wordt afgewisseld met Mares commentaar in een groter, schreefloos en dik gedrukt lettertype. In de ongewone prenten worden grafische technieken gecombineerd met collage, verf en potlood: hun sfeer is stemmig, sprekend en vol verbeelding. Zowel het boek als de illustrator worden bestempeld als 'de ontdekking van de Kinderboekenbeurs van Bologna 2010'. Derde boek van deze jonge illustrator die in 2008 een Boekenpluim kreeg voor 'De vrouw en het jongetje'*. De titel slaat op de dingen van oma die Mare blijft zien en verstaan in tegenstelling tot de volwassenen. Niet eenvoudig, maar bijzonder prentenboek over de sterke band tussen een oma en een kleinkind. Vanaf ca. 6 jaar.
Veerle Uyttersprot
ua/an/22 j
Mare heeft altijd honger. Honger naar koek en honger naar het leven. Haar grootste bondgenoot bij haar ontdekkingstochten is grootmoe met wie ze in de bomen klimt, rond de vijver rent en snoept tot ze van suiker en kruimels aan elkaar kleefden. Wanneer grootmoe op een dag in het ziekenhuis belandt en niet meer kan lachen en honderduit vertellen, begrijpt Mare er niets van. Toch slaagt ze erin om het contact met haar grootmoe te herstellen; als enige weet ze precies wat grootmoe zegt: ze las het in haar ogen en plukte de letters uit grootmoes mond. Voorzichtig. Want grootmoe was traag geworden. Heel erg traag.
In dit prachtig uitgevoerde prentenboek kijkt de lezer door de ogen van Mare naar de dingen en ervaart hij met haar verwondering om het leven, om ziekte en dood. 'Mare en de dingen' wordt verteld door Tine Mortier en geïllustreerd door Kaatje Vermeire. Het poëtische verhaal past uitstekend bij de tekenstijl van Vermeire. Zoals in haar vorige boeken (bijvoorbeeld 'De vrouw en het jongetje') combineert de illustratrice collage-, verf- en tekentechnieken en daarbij weet ze bijzonder goed een bepaalde sfeer op te roepen. Door onder meer te werken met verschillende gezichtspunten, geraffineerd kleurgebruik en een spel van licht en schaduw wekt ze moeiteloos de meest uiteenlopende stemmingen tot leven. Je voelt de levensvreugde van Mare en haar grootmoe, hoog gezeten in een boom vol roze bloesems of rennend in een kleurig bloemenveld. Maar er is evengoed verdriet en onbegrip wanneer grootmoe in het ziekenhuis belandt en er haast geen kleuren meer overblijven, behalve dan in Mares rode jurkje.
Dit boek is geschikt als voorleesverhaal voor kleuters vanaf vijf jaar. De situaties en emoties worden op zo’n herkenbare manier beschreven en verbeeld dat ze goed aansluiten bij het niveau en de leefwereld van het doelpubliek. 'Mare en de dingen' is het resultaat van een bijzonder goed geslaagde samenwerking tussen auteur en illustrator. Een meesterlijk mooi en hartverwarmend prentenboek, zo luidt de commentaar op de achterflap en deze belofte wordt helemaal waar gemaakt.
Laat hieronder weten op welk e-mailadres je een bericht wil krijgen als dit item beschikbaar is. Dit is geen reservering. Je krijgt geen voorrang om dit item te lenen.
Je gaat akkoord dat we je een mail sturen om je aanvraag te bevestigen en je te verwittigen wanneer jouw artikel binnen is. Deze mails zijn eenmalig. Je kan je toestemming op elk moment intrekken via de link in de bevestigingsmail.