Last man standing
Jerry Lee Lewis
1 exemplaar
Beschikbaarheid | Uitgave | Plaats in de bib |
---|---|---|
Magazijn |
Vassallucci, 2002 |
MAGAZIJN : FICTIE : ENKEL NA MAGAZIJNRESERVATIE : YOUN |
31/12/2003
In 1995 krijgt Toby Young de kans van zijn leven wanneer hij zijn job als uitgever van een duister literair krantje in Londen kan ruilen om redacteur te worden van het New Yorkse 'Vanity Fair', hét glossy blad bij uitstek. Hij kan zich onderdompelen in het wereldje van de upperclass en filmsterren en andere celebrities frequenteren. Young grijpt de kans met beide handen. Helaas komt hij er al gauw achter dat het niet al goud is wat blinkt. Hij neemt de dienstlift en verdwaalt haast tussen de loopjongens, kent de dresscode niet en verschijnt in de verkeerde outfit op de werkvloer en ontdekt dat de woorden bij het uitgeversconcern Condé Nast niet altijd dezelfde betekenis hebben. Youngs geestige, soms hilarische verslag van zijn twee jaar durend verblijf bij 'Vanity Fair' is tegelijk ook erg leerzaam. Het schetst een ironisch beeld van een opgeblazen, kunstmatig wereldje van de glitterjournalistiek, waarin verwaande hoofdredacteurs pakken poen scheppen en geen donder uitrichten. De feestjes met de sterren van allerlei pluimage, de intriges op het werk, het ons-kent-ons-gevoel... Young heeft het allemaal meegemaakt en brengt er boeiend én geestig verslag over uit. Zijn directe aanpak tijdens interviews wordt hem niet in dank afgenomen. Gevolg is dat Toby Young na krap twee jaar ontslagen wordt. Dit korte verblijf heeft hem in elk geval genoeg stof opgeleverd voor Hoe je vrienden verliest en anderen kwijtraakt. Het beeld dat hij daarin ophangt van de Amerikaanse journalistiek en van het wereldje van would-be en echte sterren is niet erg vleiend. Een grappig boek, maar de achterliggende maatschappijkritiek is er niet minder scherp om. Aanbevolen. [Geert Swaenepoel]
Redactie
'Ik popelde om rond te paraderen in mijn Armani-smokingjasje en de opzichtige symbolen van mijn succes aan de hele wereld te tonen. […] Mijn tijd was gekomen. Ik wilde IEMAND zijn.' De Britse society-journalist Toby Young ziet een droom in vervulling gaan: werken voor het gerenommeerde New Yorkse glossy tijdschrift Vanity Fair; seks, roem en geld zullen zijn deel worden. Maar ach, hoe anders loopt het allemaal. Vanaf het moment dat hij in 1995 met de verkeerde attitude en de verkeerde kleren aan het kantoor van Vanity Fair binnenstapt en een groot uitgevallen klerenkast als kantoor krijgt aangewezen, gaat het mis. Zo neemt hij een stripper mee naar kantoor op de 'Neem-onze-dochters-mee-naar-het-werk-dag', beledigt hij aan de lopende band beroemdheden en maakt de ene blunder na de andere. De Brit begrijpt de Amerikanen niet, de Amerikanen de Brit niet en na een paar jaar wil eigenlijk niemand nog iets met hem te maken hebben; zelfs in de bars en bij de AA is hij niet meer welkom… Een met veel zelfspot en veel Britse humor beschreven verslag van Youngs rondgang in New Yorks celibrity- en medialand. Toby Young schrijft (nog wel) voor de Observer, Independent, Guardian en Spectator. www.tobyyoung.co.uk.
Laat hieronder weten op welk e-mailadres je een bericht wil krijgen als dit item beschikbaar is. Dit is geen reservering. Je krijgt geen voorrang om dit item te lenen.
Je gaat akkoord dat we je een mail sturen om je aanvraag te bevestigen en je te verwittigen wanneer jouw artikel binnen is. Deze mails zijn eenmalig. Je kan je toestemming op elk moment intrekken via de link in de bevestigingsmail.