Chéri
Colette
1 exemplaar
Beschikbaarheid | Uitgave | Plaats in de bib |
---|---|---|
Magazijn |
Atlas, 2002 |
MAGAZIJN : FICTIE : ENKEL NA MAGAZIJNRESERVATIE : COLE |
31/12/2002
Deze knappe autobiografische roman begint met een brief van Sidonie Colette, geboren Landoy, aan Henry de Jouvenel, die de moeder van zijn vrouw formeel had uitgenodigd bij hen te komen logeren. Moeder Colette slaat die uitnodiging af, zgn. omdat haar roze cactus, die maar eens in de vier jaar bloemen draagt, op het punt staat om open te bloeien. Uit later onderzoek blijkt dat zij inderdaad niet is gegaan (ze had het immers niet hoog op met haar tweede schoonzoon), maar dat zij wel degelijk aanvaard had om te komen. De versie van de brief die Colette in het boek opnam is dus aangepast, hoogstwaarschijnlijk met het oog op het beeld van de moeder zoals zij die wilde zien en beschrijven -- het beeld van een vrije, onafhankelijke en strijdbare vrouw. Bovendien is het boek geschreven in 1928, toen ze zichzelf net had losgemaakt van haar tweede echtgenoot en in dat vrije, onafhankelijke standpunt ook haar eigen beeld en gelijkenis wilde vangen.
Dat geeft wel te denken over het waarheidsgehalte van de vele brieven en citaten van brieven waarrond deze ode aan haar moeder is geconcipieerd. Maar zoiets is uiteindelijk alleen maar literair-historisch belangrijk, vnl. omdat we hier in de eerste plaats geconfronteerd worden met een prachtig, rijkelijk getint portret van een moeder en tevens met een indringende analyse van een al met al vrij gecompliceerde moeder-dochterverhouding.
Het boek, dat begint als een theatermonoloog, is geschreven in een prachtige, gedragen en barokke taal en gaat verder met spitse dialogen die dan weer licht en geestig zijn. Opvallend ook zijn de vele concrete, zij het terloopse verwijzingen naar de natuur waarmee Colette zich heel haar leven sterk verbonden voelde. [Jan Baes]
Redactie
De ik-figuur heeft zich - als vrouw van over de vijftig - na twee mislukte huwelijken teruggetrokken op haar boerderijtje in de Provence. Wanneer de knappe vijfendertiger Valère Vidal liefde voor haar opvat, houdt ze hem op afstand, in een heldhaftige poging haar geestelijk evenwicht te bewaren; daarbij laat ze de weg vrij voor het meisje Hélène Clément. Deze bekentenissen van een zomer zijn gericht aan haar gestorven moeder Sido, die ze wil navolgen in haar levens- en doodsaanvaarding. De roman, die qua vorm aan een dagboek doet denken, en kennelijk autobiografische elementen bevat, munt uit door de subtiele weergave van menselijke relaties, de overrompelende natuurbeschrijvingen, en de merkwaardige plaats die katten erin innemen. De Franse schrijfster (1873-1954) schreef deze roman in 1928 in haar boerderijtje in St. Tropez, nadat ze van haar eerste man gescheiden was. Deze vertaling in het Nederlands verdient een compliment. Paperback; normale druk.
Laat hieronder weten op welk e-mailadres je een bericht wil krijgen als dit item beschikbaar is. Dit is geen reservering. Je krijgt geen voorrang om dit item te lenen.
Je gaat akkoord dat we je een mail sturen om je aanvraag te bevestigen en je te verwittigen wanneer jouw artikel binnen is. Deze mails zijn eenmalig. Je kan je toestemming op elk moment intrekken via de link in de bevestigingsmail.