Ten derden male : omdat armoede onwenselijk en onmenselijk is : pamflet
Jos Geysels
1 exemplaar
Beschikbaarheid | Uitgave | Plaats in de bib |
---|---|---|
Magazijn |
Houtekiet, 2001 |
MAGAZIJN : NON-FICTIE : ENKEL NA MAGAZIJNRESERVATIE : 333.9 GEYS |
31/12/2001
Partijen hoeven zichzelf niet langer wijs te maken dat zij dé grote maatschappelijke bewegingen mobiliseren. Die taak hoort thuis in de civiele maatschappij. Partijen dienen vooral partijdig te zijn, op een open en leesbare manier. Zij moeten zich programmatorisch versterken. Hun taak is het debat te politiseren, niet de burger te moraliseren". Jos Geysels (geb. 1952), sterke man en realodenker van Agalev, baalt van de tendens van de traditionele politieke partijen om het veilige centrum op te zoeken, waar het debat stilvalt. Politiek draait voor hem rond ideologische discussie en confrontatie. Agalev verschilt wél degelijk van de SP en progressieve frontvorming ziet hij niet echt zitten. De Derde Weg of actieve welvaartsstaat van Guy Verhofstadt en Frank Vandenbroucke gaat voorbij aan een aantal fundamentele bekommernissen van de samenleving: de wijzigende rol van arbeid, de kloof tussen Noord en Zuid, het ecologisch vraagstuk en de uitholling van de democratie. Ook over De Vierde Weg van Sven Gatz, waar een nationalistische toets bijkomt, is hij sceptisch wegens intern te tegenstrijdig. Die en ook nog andere curieuze gedachten van Jos Geysels staan te lezen in een schitterende en politiek uiterst relevante essaybundel, die de concurrentie ver achter zich laat. Blij eens een goed geschreven en helder boek van een politicus te lezen, dat niet haastig bij elkaar is geharkt en gebaseerd is op de studie van buitenlandse politicologen en filosofen zoals Frank Ankersmit, Jan Willem Duyvendak, Jean-Marie Guéhenno en Anthony Giddens.
Curieuze gedachten bestaat uit elf essays, waarvan sommige al eerder verschenen. Naast uitermate politieke thema's als de nieuwe politieke cultuur, progressieve frontvorming, het links-liberalisme, de representatieve democratie, de maakbaarheid van de samenleving... bevat de bundel ook een aantal meer algemeen filosofische beschouwingen over het globaliseringvraagstuk, de Vlaamse identiteit ("identiteiten zijn geen essenties, maar constructies"), de verhouding tussen literatuur en politiek, de mediatisering van de politiek ("vertoog haalt het op betoog"), het postmodernisme en ook over Mefisto van Klaus Mann. Het valt op dat Jos Geysels -- die zelf in 1999 bewust niet in de regering stapte -- ook in dit boek het politieke strijdtoneel nogal analytisch, afstandelijk en koel bekijkt, alsof hij er zelf haast geen deel van uitmaakt. Hij is meer een denker dan een doener en formuleert makkelijker kritiek en onvolkomenheden dan concrete oplossingen. Zo stelt hij vast dat ons politieke landschap versnipperd is, wijst vervolgens een radicale hergroepering van de politieke krachten af (zou tot een "verfletsing" van de politiek leiden), maar zegt er niet bij wat er dan wél moet gebeuren. Hij stelt -- als voorman van een regeringspartij die al meer dan twee jaar aan de macht is! -- vast dat de Nieuwe Politieke Cultuur op sterven na dood is, maar laat na haalbare uitwegen te formuleren. Opvallend is trouwens zijn terughoudendheid tegenover de huidige regeringen (waar de groenen deel van uitmaken). De bundel draait weliswaar meer om structurele analyses dan om concrete politieke hangijzers, maar dat er zo weinig positieve verwezenlijkingen van de huidige Vlaamse en federale regeringsploeg worden vermeld, is toch merkwaardig. [Gunter Bousset]
Laat hieronder weten op welk e-mailadres je een bericht wil krijgen als dit item beschikbaar is. Dit is geen reservering. Je krijgt geen voorrang om dit item te lenen.
Je gaat akkoord dat we je een mail sturen om je aanvraag te bevestigen en je te verwittigen wanneer jouw artikel binnen is. Deze mails zijn eenmalig. Je kan je toestemming op elk moment intrekken via de link in de bevestigingsmail.