Mijn wonderlijke oom
Yvonne Jagtenberg
1 exemplaar
Beschikbaarheid | Uitgave | Plaats in de bib |
---|---|---|
Aanwezig |
Gottmer, 2021 |
VERDIEPING 2 : BABILLE : Kleuter : gevoelens - gedrag ![]()
Verdrietig zijn |
1 exemplaar
Beschikbaarheid | Uitgave | Plaats in de bib |
---|---|---|
Aanwezig |
Gottmer, 2021 |
Kleuter : gevoelens - gedrag ![]()
Verdrietig zijn |
Saskia Kalter
Herman het hangbuikzwijn is vanochtend opgestaan met een vervelend gevoel in zijn buik. Hoewel de zon schijnt, de haan kraait en de kippen tevreden tokken, heeft hij diep vanbinnen een knagend gevoel. Hij heeft nergens zin in, en sjokt rond met hangende kop. De kippen kakelen ‘Kop op, Herman!’, maar wat Herman ook probeert, niets maakt hem blij. Plots kan hij zijn tranen niet meer inhouden, en hij realiseert zich: die tranen, die zaten hem in de weg. Na een flink potje snikken voelt Herman zich opgelucht, en weer helemaal zichzelf. Yvonne Jagtenbergs illustraties van Herman zijn aandoenlijk: het zwarte hangbuikzwijn kijkt ietwat oenig uit zijn ogen, met een sip pruilende mond en een log lijf. Een verhaal over emoties, die je af en toe nogal in de weg kunnen zitten. Soms helpt het niet om uit alle macht je best te doen om je vrolijk te voelen en hoef je niet te weten waarom je je rot voelt, maar is een potje huilen het enige waardoor je je beter voelt. Ontroerend prentenboek met een vriendelijke, positieve boodschap die kleuters laat weten dat hun emoties er mogen zijn, en dat het uiten ervan kan opluchten. Tweede prentenboek over Herman; voor 'Hup Herman!'* ontving Jagtenberg een Gouden Penseel (net als in 2019 voor 'Mijn wonderlijke oom'). Vanaf ca. 4 jaar.
Flavie Lindemans
i /un/28 j
Het zwarte zwijntje Herman zit vandaag niet goed in zijn vel. Nochtans is er geen vuiltje aan de lucht: de zon schijnt, hij heeft lekkers te eten, en ook zijn modderbadje staat klaar. Wat vreemd. Hij snapt zelf ook niet goed wat er scheelt: hij is niet ziek, en zijn staartje ligt nog steeds in de juiste krul. Het blijft knagen. En dat zien ook zijn vrienden, de kippen. Lusteloos sjokt Herman rond, en hij laat zijn kopje hangen: hij heeft nergens zin in. Kop op, Herman!, klinkt het. Kop op, en kom erbij. Herman legt zich naast zijn vrienden in de zon, maar ook zijn vrienden of de warmte op zijn lijf vrolijkt hem niet op. Hij probeert echt alles, tot hij plots te weten komt wat hem al die tijd in de weg zat ...
Oh, wat heerlijk! Een boek dat in z'n pure vorm zo weinig verhaal of inhoud heeft, maar daarom net zo sterk is: Herman heeft gewoon een off day, en dat is perfect oké! Yvonne Jagtenberg toont hoe vakkundig ze is in de eenvoud die je tot in het diepste van je ziel weet raken. De tekeningen zijn simpel en kleurrijk. Frisse penseelstreken toveren een kunstzinnige, maar emotionele wereld op het blad. De tekst is kort en helder. De poëzie van de tekst leest vlot, maar neemt geen aandacht weg van de prenten. Hoe minder Herman zelf een reden kan aanduiden waarom hij zich sip voelt, des te meer herken je de verlorenheid die je op zo'n dagen zelf voelt knagen. De opluchting is dan ook groot, wanneer Herman zijn tranen rijkelijk laat vloeien, gewoon, omdat die in de weg zaten. Geeft niks, troost zijn vriend, de haan, hem.
Het verhaal en de manier waarop Yvonne Jagtenberg het brengt is ongelooflijk sterk: stoere zwijnen kunnen ook huilen, zelfs zonder reden. En het voor jezelf toegeven, helpt je vooral verder. Het wordt hoog tijd dat de meh-, de ik weet niet- en de geef niks-momenten ook gewoon kunnen worden uitgesproken. En als het kan, liefst nog op de prachtige manier van Jagtenberg's Kop op, Herman.
Simpelweg: heerlijk!
Laat hieronder weten op welk e-mailadres je een bericht wil krijgen als dit item beschikbaar is. Dit is geen reservering. Je krijgt geen voorrang om dit item te lenen.
Je gaat akkoord dat we je een mail sturen om je aanvraag te bevestigen en je te verwittigen wanneer jouw artikel binnen is. Deze mails zijn eenmalig. Je kan je toestemming op elk moment intrekken via de link in de bevestigingsmail.